De beroemde Amerikaanse mediasocioloog Marshall McLuhan wist al in 1969
te melden dat het gebruik van de telefoon bij de gebelde een gevoel van
urgentie teweeg brengt. Dit betekent dat je het gevoel hebt dat je iets
moet doen. Deze urgentie uit zich ook in gebaren die mensen maken aan de
telefoon, al kan degene aan de andere kant van de lijn die gebaren niet
zien.
Deze theorie werd dertig jaar later bevestigd door het wetenschappelijke rapport The effects of mobile telephones on social and individual life,
geschreven in opdracht van Motorola door de University of East London.
De onderzoekers delen mobiele bellers op in categorieën. Eén categorie
staat bekend als de zenuwlijders, mensen die door een telefoongesprek
extra gaan bewegen. Zij zullen het vooral zijn die heen en weer lopen.
Wie herkent dit gedrag??Mijn zoon doet het ook, zodra zn mobiel afgaat, begint hij te lopen,
heen en weer door de kamer, van de kamer naar de keuken.
Manlief blijft wel zitten
maar schreeuwt in de telefoon, alsof de persoon aan de andere kant doof is!
En ik? 
Dat ligt een beetje aan het gesprek.
Bel ik met mn dochter of mn Mams, dan hang ik onderuit op de bank
en dat houden we zo een uur vol!
Maar heb ik een gesprek met een onbekende,
een lastig gesprek,
dan ga ik ook ijsberen hoor!
Wat doen jullie??
Home
